Czarny Szkaplerz Męki Pańskiej

Ten szkaplerz jest symbolem habitu jaki św. Paweł od Krzyża otrzymał w widzeniu z nieba, gdy zmierzał założyć zakon Pasjonistów dla krzewienia czci i nabożeństwa do Męki Pana Jezusa. Różni się ten szkaplerz od innych czarnym kolorem sukna, godłem Pasjonistów , które przedstawia białego koloru krzyżyk z sercem i napisem JESU XPI PASSIO (czyli Męka Jezusa Chrystusa).

Osoba , która przyjęła nałożony przez kapłana pasjonistę szkaplerz, korzysta z wszystkich odpustów i duchowych łask, jakie przysługują członkom tego zakonu , stając się tym samym jakby świeckim pasjonistą.

Obowiązki

Dla korzystania z w/w przywilejów wymagane jest noszenie przy sobie szkaplerza lub ważnie poświęconego medalika szkaplerznego. Zaleca się stałe praktykowanie , w dowolnej formie, nabożeństwa do Męki Pańskiej. Najlepiej jest korzystać z wydanego przez Rodzinę Matki Pięknej Miłości 'Modlitewnika Pasyjnego' (Sadowie - Golgota 2005, wydanie II poszerzone), w którym są nabożeństwa i modlitwy ku czci Męki Jezusa. Zaleca się codziennie przynajmniej przez krótki czas rozmyślać o Męce Chrystusa, nawet wśród zwykłych zajęć, codziennych obowiązków. Można odmawiać koronkę do Miłosierdzia Bożego, koronkę do Pięciu Ran Pana Jezusa , Drogę Krzyżową i inne, podane w modlitewniku. Można nawet odmówić część bolesną różańca świętego rozważając poszczególne tajemnice.

Wszelkie pytania dotyczące szkaplerza proszę kierować na adres biurormpm@poczta.onet.pl.

List ojca generała zatwierdzający bractwo szkaplerzne

Skoro zadaniem naszego Zgromadzenia jest dokładanie wszelkich starań , by wierni gorąco czcili i miłowali Jezusa Ukrzyżowanego , a przez ustawiczną pamięć o Jego Męce i Śmierci i usprawiedliwieni przez Jego Krew, kroczyli drogą zbawienia i doszli do pełni wiecznej szczęśliwości; aby ten cel jak najskuteczniej osiągnąć mogli , Papież Pius IX swoim Listem Apostolskim "Curavit Nobis", wydanym w formie breve z dnia 22 września 1861 r., upoważnił Przełożonego Generalnego do erygowania pobożnego Stowarzyszenia (sodalicji) Najświętszego Krzyża i Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa z dopuszczeniem go do uczestnictwa w odpustach a także innych duchowych łaskach, jakimi cieszy się nasze Zgromadzenie. Papież Benedykt XV swoim breve "Probe Novimus" z dnia 26 lutego 1918 roku za ważne uznał i potwierdził odpusty nadane przez Stolicę Świętą, dodając nowe, a Bractwo istniejące przy Sancta Sanctorum (Sanktuarium) w Rzymie, przechowującym Święte Schody Boską Krwią zroszone, podniósł do godności Arcybractwa ad honorem , nadając mu wieczyste pierwszeństwo wśród innych. Na mocy więc tejże władzy nadanej nam w tej sprawie przez Stolicę Apostolską (za pisemną zgodą Ordynariusza miejscowego) niniejszym erygujemy i ustanawiamy Bractwo Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa w kościele pod wezwaniem Opieki św. Józefa (obecnie Chrystusa Króla [red.]) w Sadowiu, diecezji poznańskiej (obecnie diecezja kaliska [red.]). Włączamy razem wszystkich wiernych należących do tego bractwa do uczestnictwa w odpustach , jaki zgodnie z tym co wyżej powiedziano, Stolica Święta zatwierdziła oraz do uczestnictwa we wszelkich dobrych uczynkach, w całym Zgromadzeniu spełnianych. Polecamy przestrzeganie wszystkich odnośnych przepisów.

"Malcolm la Velle, przełożony Generalny Zgromadzenia Najświętszego Krzyża i Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa.
Klasztor św.św. Jana i Pawła w Rzymie, dnia 15 czerwca 1958 r.