Męka Jezusa Chrystusa zawsze w sercach naszych.

Kościół i klasztor w Rawie Mazowieckiej


Historia klasztoru

Pasjoniści objęli klasztor i kościół poaugustiański przed II. wojną światową. Obecnie jest to prężna, wciąż poszerzająca się parafia , która obejmuje prawie połowę miasta i pobliskie wioski. 		(24kB)
Rawa Mazowiecka jest starą miejscowością , dawną siedzibą piastowskich książąt mazowieckich. Położona 70 km od Warszawy w kierunku Łodzi, na skrzyżowaniu ważnych arterii komunikacyjnych: północ - południe, wschód - zachód, miała kolejno zakosztować dogodności w czasie pokoju i niedogodności , w czasie wojen swojej lokalizacji. Podczas II. wojny światowej napłynęło tu , w różnych etapach dość dużo przesiedleńców z Wielkopolski. Rawa Mazowiecka była dla nich jakąś "oazą" , jak w pojęciu rawian taką "oazą" miała być Warszawa, gdzie - nieraz za drogie pieniądze - umieszczali oni swoje kosztowności.

Rawie nie szczędzono żadnej okupacyjnej niedoli. We wrześniu 1939 roku zdobyto ją po kilkudniowych , zaciętych walkach, a zakładników rozstrzelano. W okolicach grasowały bandy, napadano na pobliskie dwory, okradano z kosztowności. Masowo wywożono na roboty do Niemiec.

Większość rawian opowiedziała się po stronie polskości, wielu wciągnęło się do pracy konspiracyjnej. Zdarzały się jednak wpisy na volkslistę , gdy ktoś nie chciał utracić dobrze płatnej posady, gdy zwątpił w sprawę polską.

Zagrożonym środowiskiem byli także liczni Żydzi rawscy, którzy zebrani najpierw w getcie, byli systematycznie likwidowani. Rozstrzeliwani w ruinach zamku, aż do 28 października 1942 roku, kiedy to zostali wywiezieni do Treblinki. Rozbita została także w tym samym roku komórka ZMZ i TON-u, co pociągnęło za sobą liczne aresztowania. 24 lutego 1943 roku wywieziono na roboty do rzeszy ponad 50 osób spośród uczniów Szkoły Handlowej. Deportacje przypadkowych osób trwały bez przerwy. Po upadku Powstania warszawskiego przybywali do Rawy liczni uciekinierze ze stolicy szukając wsparcia materialnego i duchowego. Miary nieszczęść spadających na miasteczko dopełniły sowieckie naloty 16 stycznia 1945 roku, które spowodowały w końcu prawie połowa zabudowy miasta obróciła się w ruinę.
(na podstawie: J. Stabińska, Życie Pięknej Miłości, Wyd. OO.Karmelitów Bosych, Kraków 1992 oraz Światła Rawskiego Klasztoru , brosz, wyd. OO.Pasjoniści 1988)
W takich właśnie warunkach podczas II. wojny światowej Pasjoniści (m.in. o.Bernard Kryszkiewicz) posługiwali w Rawie Mazowieckiej, wspomagali duchowo i materialnie uchodźców wojennych i tułaczy, z Wielkopolski, a zwłaszcza z Powstania Warszawskiego. W dolnej partii klasztoru mieścił się szpitalik, gdzie przy pomocy rawian opiekowano się chorymi i rannymi. Klasztor w Rawie był jedynym, który pozostał rękach Pasjonistów na terenach polskich w czasie wojny. Stary klasztor
Kościół Kościół pod wezwaniem Matki Bożej Wniebowziętej , zwany "małym kościółkiem" stanowi cel odwiedzin rawian i osób spoza Rawy, z racji swego uroku i szczególnego miejsca nad rzeką. Kościół poaugustiański pochodzący z 1790 roku, wyremontowany przez Pasjonistów wcześniej był budowlą romańską wybudowaną w XIV wieku. Potem wielokrotnie przebudowywany. Decyzję o budowie nowego kościoła przypieczętował pożar w 1713 roku.
Obecnie kościół składa się z prostokątnej nawy i węższego prezbiterium, dobudowanej zakrystii i kruchty. W zachodniej ścianie znajdują się kamienne portale. Kolebkowe sklepienie nawy wsparte jest na przyściennych filarach. W ołtarzu głównym mieści się obraz Matki Bożej Pocieszenia, zasłaniany mechanicznie wizerunkiem św. Grzegorza Papieża. Szczególnie uciekano się z prośbami do się do wizerunku Maryi w czasach okupacji i prześladowań. Zabytkowa Pieta i Krzyż przy prezbiterium także godne są uwagi. Charakterystycznym elementem tradycji związanej ze świątynią jest dywan kwiatowy układany w oktawę Bożego Ciała.
Nowy klasztor Ważniejsze uroczystości obchodzone w parafii Pasjonistów w Rawie Mazowieckiej:
  • Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej ze wspólną procesją
    obu parafii po mieście w pierwszy i ostatni dzień Oktawy;
  • Odpust w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, patronki kościoła;
  • Nabożeństwo 40- godzinne w święto Matki Bożej Pocieszenia , połączone z dożynkami (piątek- niedziela w pierwszym tygodniu września)
  • Uroczystość św. Pawła od Krzyża, patrona parafii ( 19 październik)


Modlitwa do Matki Bożej Pocieszenia.


Najświętsza Matko Jezusa i matko nasza, która w ziemskim życiu doznałaś tyle smutku, bólu i trwogi, abyś jako Matka wszystkich ludzi umiała z nami współczuć, zechciej być świętą Matką Pocieszenia w naszych troskach i niepowodzeniach, smutkach i cierpieniach. Usłysz nasze błaganie i wstawiaj się do Jezusa , by z Jego boskiego Serca spłynęły na nas zdroje łaski, miłosierdzia i pokoju. O łaskawa , o litościwa , o słodka nasza Matko Pocieszenia. Amen.


( do góry )



( << Powrót do strony głównej )