Historia klasztoruMonumentalny zespół architektoniczny, tworzący zamknięty czworobok z wirydarzem klasztornym w środku, jest uważany za najlepszy zabytek późnego gotyku nadwiślanskiego na północnym Mazowszu. Jego fundatorem byt brat św. Stanisława, chorąży ciechanowski Paweł Kostka (zm.1607), który w 1586 r. uzyskał od papieża Sykstusa V pozwolenie na sprowadzenie do Przasnysza zakonu Bernardynów. Na budowę kościoła i klasztoru dla nich przeznaczył całe swoje dobra rodzinne w Rostkowie. |
|
| Budowa, rozpoczęta w 1588 r. pod kierunkiem nieznanego architekta na miejscu dawnego kościoła szpitalnego św. Jakuba Apostoła, była kontynuowana jeszcze w XVII w. dzięki hojności okolicznej szlachty i krewnych Kostki, Jana i Barbary Nowodworskich. Przed 1607 r. z funduszów Elżbiety Mostowskiej dobudowano do kościoła od strony południowej kaplicę św. Anny, a w 1635 r. ukończono 32-metrową wieżę. |
| W tym samym roku bp pomocniczy płocki, Stanisław Starczewski, dokonał konsekracji świątyni pod wezwaniem świętych Jakuba i Anny. Po zniesieniu Bernardynów przez rząd carski w 1864 r. kościół był zarządzany przez rektora, a klasztor przeznaczony na cele świeckie. W czasie I wojny światowej obiekty te zostały zbombardowane. |
|
| Odbudowali je, sprowadzeni tu w 1923 r., Pasjoniści, rekonstruując w latach 1924-1928 dach i strop kościoła oraz całe północne i częściowo pozostałe skrzydła klasztoru, w którym najciekawsze zabytki architektury stanowią: refektarz, korytarz zamykający północną część wirydarza i barokowa fasada szczytu północnego skrzydła, wychodząca z czworoboku ku zachodowi. |
Cudowny obrazCudowny wizerunek Madonny z Dzieciątkiem, czczonej jako Niepokalana Przewodniczka z Przasnysza (miasto leży na dawnym szlaku drogowym z Warszawy na Warmię i Mazury), jest wzorowany na rzymskim obrazie Salus Populi Romani, czczonym w bazylice Matki Boskiej Większej. Inspiracje skopiowania go przypisuje się bratu św. Stanisława, Pawłowi Kostce. Autor kopii, wykonanej na początku XVII w. (wskazują na to badania naukowe Ikony), nie jest znany. |
|
| Obraz znajduje się w dawnej kaplicy św. Anny, do której został przeniesiony przed r.1635 (obraz św. Anny Samotrzeciej został wówczas przeniesiony do ołtarza opartego o lewe ramie transeptu). Jego żywiołowy kult datuje się od erygowania przy kaplicy w r.1651 Bractwa Niepokalanego Poczęcia NMP i wprowadzenia przez Bernardynów uroczystych obchodów Jej grudniowego święta wraz z oktawą. Tradycje te kontynuują Pasjoniści, których staraniem obraz został koronowany 18 IX 1977 r. |
Łaskami słynący Krzyż w Kościele O. O. Pasjonistów w Przasnyszu.
W przasnyskim sanktuarium, w kruchcie przy drzwiach wejściowych do kościoła, wisi duży krzyż. Nadnaturalnej wielkości neogotycki wizerunek Chrystusa z pierwszej połowy XIX w. doznaje wielkiej czci. Wycałowane stopy Jezusa wymagają co pewien czas pokrycia świeżą farbą.
Podczas okupacji hitlerowskiej kościół był przeznaczony na spichlerz zboża, które gospodarze z okolicy musieli zwozić w ramach wyznaczonego kontyngentu. Przyjmujący zboże Niemcy nie mogli znieść widoku całowania stóp Jezusa przez gospodarzy i postanowili krzyż usunąć. Podejmowali wielokrotne próby wyrwania potężnych gwoździ z nóg i rąk Chrystusa, ale bezskutecznie |
|
